Showing posts with label crete. Show all posts
Showing posts with label crete. Show all posts

Friday, December 30, 2011

New Year's Eve Carols

This is a New Year's Eve carol from Crete, and it is sung when the family has one or more members away in foreign lands... I was really moved by this version, it is so Byzantine and majestic, plus it made me think of my friends and family who are away.

As we draw closer to the very end of 2011, I have one wish for 2012: That the new year will be more hopeful than the one we are leaving behind... Happy 2012 everyone!




Πρωτομηνιά, χρυσομηνιά και πρώτη του Γενάρη,
που φεύγουν τα χρυσά πουλιά, μισεύγουν τα φτωχάκια
κι αναζητούν το ριζικό και του Χριστού κλουθούνε.
Χριστέ μου πρωτογέννητε, μονάκριβε του κόσμου,
οψάργας εγεννήθηκες, σήμερο σε πουλούνε,
ταχειά θα σε σταυρώσουνε κι απόκειας πάλι θα 'σαι!


Άνοιξε τα ματάκια σου, καλοσυνιά να κάμει,
να ιδείς τα ξένα που κινούν, να τα καλοστρατίσεις.
Κι απού το κλιναράκι ντου και τη φτωχή ντου σκάφη,
ετσουμογέλασ' ο Χριστός, ο μέγας Νοικοκύρης:
"Χρυσά κυπαρισσόμηλα, φλησκούνι και κανέλα,
να πάρετε στη στράτα σας, να βάλετε στ' αυτί σας,
κι όπου 'παντήξετε εκκλησά, κάμετε το σταυρό σας,
να ξεκολλήσει ο άγιος, να σάσε συντροφιάζει".


"Ποιος είσ' εδά του λόγου σου, γέρο ξεκουνημένε, 
ρούνη, ξερούνη και φτωχέ, και μαυροφορεμένε,
π' αναβαστάς τη βέργα σου και προπατείς τα χιόνια;
Κι α διακονάσαι για ψωμί, μίσεψ' απού τσ' αθρώπους
κι α διακονάσαι για φλουρί, μίσεψ' απού το γκόσμο!".
Κι ένα ξενάκι εμίλησε, μικιό δουλευταράκι:
"Πολλά τα έτη σου, παππού, σίμωσε να κουμπίσεις".


"Μα 'γω 'μαι ο νιος, ο μέγας νιος, που πάντα μου 'μαι γέρος
κι Άη Βασίλης γράφομαι, κι Άη Βασίλης είμαι!
Κι όπου με καλοδέχουνται, διπλώνω την ευκή μου,
κι όπου μ' αποζυγώνουνε, συχωρεμένοι να 'ναι.
Μα, πέτε μου καλέ, και σεις, λόγο για να ρωτήξω:
Ξενιτεμένα μου πουλιά, και που'ναι τα προυκιά σας;"


"Μα εμάς προυκιά μας οι κορφές κι ο καθαρός αέρας,
προυκιά μας τ' άσπρα νέφαλα και τα γλυκά τραγούδια
κι ο ήλιος ο τριπύρινος κι οι γιομορφιές του κόσμου!"
"Ζουμπούλια και διαντσέτα μου, και που 'ναι τα προυκιά σας;"


"Μα εμάς προυκιά μας είν' η Γης η χιλιοπλουμισμένη,
και το φαντό τση ταχινής και το πλεχτό τση νύχτας
και τα περίσσα χρώματα, κι οι μυρωδιές του κόσμου!"
"Ξενιτεμένη μου καρδιά, και που 'ναι τα προυκιά σου;"


"Μα εμέ προυκιά μου 'ν' η φιλιά κι η μυρισμένη αγκάλη
και τ' όνομα του τόπου μου και τσ' αγαπητικής μου
και το ζεστό χριστόψωμο κι η γιανθρωπιά του κόσμου!"


Σ' αυτό το σπίτι απού 'μαστε, σε τούτονέ τον τόπο
να ξεχωρίσουν τα καλά, να χιλιοδιαλεχτούνε,
να μαζωχτούνε δυο σωροί στη μέση του σπιθιού σας!
Στον πρώτο να 'ναι ο ουρανός με δώδεκ' αρχαγγέλους,
με δώδεκ' άστρα καθαείς, κι ολόχρυσα ντυμένοι,
βροχή να δίδου τσι χαρές, τσι προίκες ν' απαντούνε,
και τσι καημούς να στένουνε, ποθές να μην περνούνε,
Στον άλλο να 'ναι η μάνα Γης μ' αγίους στρατιώτες,
αρματωμένους με βαγί κι αρισμαρή κλωνάρι
κι οπού στραφούνε ν' άφτει φως, κι οπού περνούνε γέλιο
κι οπού σκοπό ταιριάξουνε, πατρίδα να μυρίσει!


Χρόνια πολλά!


You will find more lyrics of traditional Greek carols here.

Friday, April 30, 2010

Erotokritos and Aretousa: the Happy Ending

Erotokritos is a Greek romance epic, written in verse and in the popular dialect of the time, in early 17th century Crete by Vikentios Kornaros (1553-1613), an exact contemporary of Shakespeare. You can read more about it here.

Apart from the poet's version, Erotokritos also survives in the form of songs, which are very popular in contemporary Greece too, especially after some very important Greek singers interpreted them. I was listening to one such performance, when I was inspired to put together the following collection, trying to visualize the happy ending to Erokritos and Aretousa's romance.

I hope you'll enjoy it as much as I did!





































Για τούτο, οπού'ναι φρόνιμος, μηδέ χαθεί στα Πάθη,
το ρόδον κι όμορφος αθός γεννάται μες στ' αγκάθι.
Ετούτ' η Αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη,
και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τώς εδόθη.
Και κάθε είς που εδιάβασεν, εδά κι ας το κατέχει, 1515
μη χάνεται στα κίντυνα, μα πάντα ολπίδα ας έχει.

Which means,

'So, those who are wise don't lose themselves in Passions,
for the rose and the pretty bloom are born among thorns.
This secret Love was happily consummated,
as the lovers were compensated for all their suffering.
Thus, everyone, who read, bear this one thing in mind,
do not in dangers lose yourself, but always save your hope.'

(My translation)

Don't you just love poetry?